substantiv, fælleskøn
Bøjning: -en, -er, -erne
rettighed 
| معنی: |
| حق و حقوق، درست عمل، مقید به قانون |
| حق یا اختیاری که شخص دارد یا می تواند با استناد به قوانین قابل اجرا، قواعد اخلاقی یا سنت ادعا کند. |
| حق یا اجازه بهره برداری (اقتصادی) از چیزی، به عنوان مثال یک منبع یا یک اثر هنری. |
