adjektiv
Bøjning: -, -
تلفظ: 
| معنیها: |
| آخر، آخرین، کاملا جدید (و مدرن) |
| که به مرور زمان به دنبال هر چیز دیگری می آید و چیزی به دنبالش نیست |
| که پس از مصرف معین و غیره باقی می ماند. که باقیمانده را تشکیل می دهد |
| که بیشتر از آنها ذکر نشده است و بنابراین اغلب اهمیت ویژه ای دارند |
| که در رابطه با قریب الوقوع بودن مرگ اتفاق می افتد یا انجام می شود |
| در دورترین فاصله قرار گرفته است. دورترین |
